سهراب مختاری

Montag, 19. Oktober 2009

Interview with sohrab Mokhtari, part two

Interview with Sohrab Mokhtari, part one

Montag, 12. Oktober 2009

„Focus Iran!“

بحث دربارۀ جنایت علیه بشریت در ایران

شبکۀ جوانان ایرانی در برلین در روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام کنفرانس بزرگی به سه زبان در شهر برلین و دربارۀ جنایت علیه بشریت در ایران برگزار کرد. در این کنفرانس که در یکی از سالن های باشکوه شهر برلین برگزار شد، دکتر پیام اخوان، شادی صدر، منیره برادران، امید نوریپور و روت یوتنر به سخنرانی و بحث پرداختند.

در بخش اول پدرام شهیار، از اعضای شبکۀ جوانان ایرانی در برلین، به شرکت کنندگان که تمام سالن تأتر هبل را پر کرده بودند خوش آمد گفت. او پس از معرفی "شبکه" به معرفی برنامه و مهمانان پرداخت و نخست از دکتر پیام احوان دعوت کرد که سخنرانی خود را آغاز کند.

پیام اخوان، استاد حقوق در دانشگاه مک گیل کانادا که در محاکمۀ پنج دولت جنایت کار در دادگاه جزایی بین المللی لاهه نقش کلیدی داشته است، با مثال های عینی از تجارب خود در پروندۀ پوگوسلاوی و رواندا امکانات پیگیری جنایات حاکمین جمهوری اسلامی را شرح داد. او به عنوان مثال عنوان کرد که در دورۀ آغازین پیگیری جنایات دولت میلوسویچ، رئیس جمهور دولت یوگوسلاوی سابق، اکثر مردم محاکمۀ میلوسویچ را غیرممکن فرض می کردند. اما زمانی فرا رسید که میلوسویچ نیز در دادگاه جزایی بین المللی محاکمه شد. او ادامه داد که روند تاریخ در جهان همواره چنین بوده که جنایت کاران دولتی دیر یا زود روزی در پیشگاه عدالت قرار گرفته اند و مجبور به پاسخگویی اعمال جنایتکارانۀ خود شده اند. اخوان همینطور دربارۀ نقش دولت های غربی در مبارزه با نقض حقوق بشر در ایران صحبت کرد و به نقد سیاست خارجۀ غرب در رابطه با ایران پرداخت.

سخنران بعدی شادی صدر، وکیل سرشناس ایرانی و از مشهورترین فعالین جنبش زنان ایران بود. شادی صدر سخنرانی خود را به مسئلۀ تجاوز جنسی به زنان به عنوان مصداق جنایت علیه بشریت اختصاص داده بود و به تاریخچۀ تجاوز جنسی در زندان های جمهوری اسلامی پرداخت. او همچنین این پیشنهاد را مطرح کرد که فعالین حقوق بشر و بخصوص فعالین جنبش زنان میتوانند با تشکیل یک کمیسیون حقیقت یاب در رابطه با تجاوزهای جنسی به زنان در زندان های جمهوری اسلامی و جمع آوری اسناد لازم در این زمینه، حرکتی در جهت افشای سرکوب سیستماتیک جمهوری اسلامی تشکیل دهند.

شادی صدر همچنین از تجربۀ زندان خود پس از انتخابات اخیر در ایران سخن گفت و وضعیت کنونی حرکت اعتراضی در ایران را بسیار مهم دانست. او در پایان سخنانش، ضمن یادآوری و محکوم کردن احکام اعدام صادر شده برای فعالین سیاسی، ادامۀ اعتراضات و پیگیری نقض گستردۀ حقوق بشر را امری ضروری اعلام کرد.

پس از سخنرانی شادی صدر بخش نخست برنامه به پایان رسید و شرکت کنندگان به مدت بیست دقیقه استراحت کردند.

در بخش دوم پنج مهمان برنامه همراه سارا دهکردی و سهراب مختاری، اعضای شبکه جوانان ایرانی در برلین، به روی صحنه آمدند। در این بخش، هر پنج مهمان به سؤالات سارا و سهراب که بحث را اداره می کردند، پاسخ گفتند و نظرات خود را ارائه دادند. خانم روت یوتنر، کارشناس امور ایران در عفو بین الملل آلمان، احکام اعدام فعالین سیاسی را به شدت محکوم کرد و همینطور از ویژگی نقش نهادهای حقوق بشری مانند عفو بین الملل برای مبارزه با نقض مستمر حقوق بشر در ایران سخن گفت. سپس منیره برادران، محقق و فعال حقوق بشر، به اهمیت کمیسیون های حقیقت یاب برای رسیدگی به جنایت علیه بشریت در ایران پرداخت و همچنین یادآور شد که حکم اعدام در جمهوری اسلامی چه سیاسی و چه غیر سیاسی، جنایت محسوب می شود. امید نوریپور، نمایندۀ مجلس آلمان از حزب سبزها، دربارۀ روابط دولت ایران و آلمان صحبت کرد و سیاست خارجۀ دولت آلمان در قبال ایران را نقد کرد. او گفت که با رئیس جمهوری مثل احمدی نژاد که با تقلب آشکار و سرکوب مخالفین و معترضین به قدرت رسیده است، نمی توان وارد مذاکره و معامله شد. سپس شادی صدر در رابطه با اهمیت پیگیری نقض حقوق بشر توسط نهادهای حقوق بشری صحبت کرد و در همین رابطه گفت چقدر پیگیری نهادهای حقوق بشری به بهبود شرایط او در زندان و آزادی موقتش کمک کرده است. او به این نکته اشاره کرد که عفو بین الملل کمتر از چهار ساعت پس از دستگیری او در تهران بیانیه ای برای آزادی وی انتشار داده بوده است.

پیام اخوان نیز در صحبت های خود به شکل دقیقتری به مسئلۀ پیگیری "جنایت علیه بشریت" در ایران پرداخت و نقش کشورهای غربی را در پیشبرد این هدف، بسیار دارای اهمیت دانست. او به دادگاه میکنوس¹ اشاره کرد و توضیح دائد که حکم این دادگاه باعث خروج بسیاری از سفرای اروپایی از ایران شد و همینطور باعث لغو برخی از قراردادهای اقتصادی آلمان و ایران شد. همچنین حکم این دادگاه باعث شد دیگر جمهوری اسلامی نتواند در آلمان و اروپا دست به چنین جنایاتی بزند. به این دلیل از نظر دکتر اخوان، نقش دولت های اروپایی برای مبارزه با نقض مستمر حقوق بشر در جمهوری اسلامی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

کنفرانس با تشکر سارا دهکردی از مهمانان و شرکت کنندگان و به ویژه مترجم ها که این برنامه را همزمان به سه زبان ترجمه می کردند و همینطور از سایت www.ir2007.com و تلویزیون ایرانیان برلین که برنامه را به طور زنده در اینترنت و ماهواره پخش کردند، به پایان رسید.

این برنامه را به طور زنده بیش از صد هزار نفر در سراسر جهان تماشا کردند و همینطور مهمترین تلویزیون های آلمان مانند ARD و ZDFاز این برنامه گزارش تهیه کردند.

یادداشت:

۱ در سال ۱۹۹۲ در "رستوران میکونوس" برلین ۳ تن از سران حزب دموکرات کردستان، همایون اردلان، صادق شرفکندی، فتاح عبدلی و نیز نوری دهکردی، از فعالان سیاسی مقیم برلین، به قتل رسیدند. دادگستری برلین پس از ۵ سال رسیدگی به "پرونده‌ میکونوس" اعلام کرد که سران جمهوری اسلامی آمران این جنایت هستند و کاظم دارابی، عباس راحل، یوسف امین، و محمد عطریس آنرا اجرا کرد‌ه‌اند.

Donnerstag, 23. April 2009

www.MohammadMokhtari.com

امروز اول اردیبهشت، شصت و هفتمین زادروز پدرم، محمد مختاری است. همینطور پس از قتلش توسط مأمورین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در پاییز ۱۳۷۷ ، دهمین زادروزی است که خاطره ی حضورش را زنده می‌کند. به همین مناسبت فکر کردیم با راه اندازی یک سایت اینترنتی، به معرفی گسترده تر شعرها و اندیشه‌های او بپردازیم و همچنین مطالبی را که درباره‍ی او و آثارش نوشته شده‌اند، در این سایت جمع آوری کنیم.
سایت www.MohammadMokhtari.com از امروز برای همگان قابل استفاده است. مطالب آن نیز در چند ماه آینده کامل خواهد شد، تا آشنایی با شعر و اندیشه ی مختاری را برای همگان و آن گونه که شایان شعر و اندیشه‍ی او بود، ممکن سازد.
دوستان و مخاطبین گرامی میتوانند نظرات، انتقادات یا مطالب خود را به آدرس پست الکترونیک سایت ارسال نمایند و ما را در ایجاد سایتی پربار یاری کنند.

سهراب مختاری
برلین، ۰۱/۰۲/۱۳۸۸
info@mohammadmokhtari.com

Montag, 6. April 2009

قتل های سیاسی و چرخۀ جنایات در تاریخ

قتل های سیاسی و چرخۀ جنایات در تاریخ
سهراب مختاری

بیست و سومین دفتر
نگاه

Montag, 23. März 2009

تبریک نوروزی سهراب مختاری در رادیو آزادگان

Sonntag, 8. März 2009

یادنامۀ محمد مختاری

اطلاعیه

تهیۀ یادنامۀ پدرم، محمد مختاری، که مدت نسبتاً زیادی مشغول آن بوده ام، سرانجام پس از گذشت بیش از یک سال به مراحل پایانی خود نزدیک میشود و مطالب و اشعار باارزشی را درباره ی شعر، اندیشه، آثار، فعالیتها و شخصیت او در خود گرد آورده است. همچنین در این ایام مشغول راه اندازی یک سایت اینترنتی برای او هستم که بتواند فراتر از محدودیتهایی که چاپ "یادنامه" به صورت کتاب به همراه دارد، امکان انتشار و گردآوری وسیعتری از مطالب در خصوص او را پدید آورد.

اما هدف از نوشتن این اطلاعیۀ کوتاه درباره ی کار یادنامه و سایت این مهم است که برای بهبود کیفیت کار و همینطور گسترش نظرات و نوشتهها دربارهی محمد مختاری، بخشی از یادنامه و سایت را به خاطرات دیگران از محمد مختاری اختصاص دادهایم. به همین مناسبت از تمام کسانی که خاطرهای هرچند کوتاه از محمد مختاری دارند و مایل به مکتوب کردن آن هستند، تقاضا داریم که متن تایپ شده ی خاطره ی خود را تا پیش از اول اردیبهشت ۱۳۸۸ (۲۱ آپریل 2009) به آدرس الکترونیک mokhtari@live.de ارسال نمایند تا نوشته ی ایشان در یادنامه یا در سایت محمد مختاری منتشر شود.

با سپاس و مهر

سهراب مختاری

Mittwoch, 25. Februar 2009

خانواده ی زال زاده، همچنان در پی دادخواهی

اسفند ماه امسال، دوازده سال از قتل ابراهیم زال زاده، نویسنده ی آزادی خواه ایران به دست عوامل وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی می گذرد. به این مناسبت خانواده او با انتشار اطلاعیه ای تحت عنوان «گرامی باد یاد ابراهیم زال زاده، جان فشانده ی راه آزادی»، یاد و خاطره ی او را گرامی داشته و بار دیگر خواهان دادخواهی و معرفی آمران و عاملان این جنایت شده است

Samstag, 14. Februar 2009

تخریب خاوران و موج جدید سرکوب بازماندگان جنایات جمهوری اسلامی

در سالهای گذشته، با تلاش بازماندگان قربانیان کشتارهای جمهوری اسلامی در سه دهۀ حکومتش، جنبش پراکنده، اما تأثیرگذاری شکل گرفته است که هم در تبعید و هم در ایران نقش ویژه ای در روشنگری و مبارزه علیه جنایات جمهوری اسلامی ایفا کرده است. نهادهای مستقل بسیاری به کوشش بازماندگان قربانیان کشتارهای جمهوری اسلامی و همچنین فعالین حقوق بشری، ایجاد شده اند که با جمع آوری اسناد این فجایع تاریخی، فهرست بلندی از پرونده های جنایات جمهوری اسلامی گرد آورده اند. قتل عامهای دهۀ شصت، به ویژه قتل عام تابستان شصت و هفت که به کشتار حدود شش هزار ایرانی انجامید، قتل روشنفکران در دهۀ هفتاد که به قتل های سیاسی زنجیره ای نام گرفت، و قتل مخالفین سیاسی در خارج از ایران که ترور میکونوس مثال تاریخی آن است، سه محور اصلی این جنایات و مبارزۀ دادخواهانۀ بازماندگان را تشکیل میدهند.

جمهوری اسلامی اگرچه در همۀ این سال ها سعی کرده است به هر شکلی و با هر اقدام ممکنی از افشای این جنایات، در داخل ایران با استفاده از ماشین سرکوب دولتی و در بیرون به کمک روابطش با دولتهای غربی، جلوگیری کند، اما افشای قتل عام تابستان۶۷، رأی دادگاه برلن مبنی بر دخالت مستقیم جمهوری اسلامی در آن اقدام تروریستی، و فاش شدن نقش مستقیم وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در قتل های پاییز ۷۷، شکست های سنگینی بوده اند که علی رغم همۀ تلاشش در جهت مخدوش کردن حقیقت، متحمل شده است.

موج جدید و بی رحمانۀ سیاست سرکوب بازماندگان در این چند ماه که شاید بتوان آن را تسویه حساب جناح حاکم با بازماندگان نیز نامید، از تابستان امسال آغاز شده است. در تابستان مأمورین جمهوری اسلامی از مراسم سالانۀ مادران در خاوران و حضور مردم برای گرامیداشت قربانیان کشتار ۶۷ جلوگیری کردند. سپس در پاییز از برگزاری مراسم فروهرها در منزل و قتلگاه ایشان ممانعت کردند و دو طرف کوچه ای که خانۀ فروهرها در آن قرار دارد را بستند تا کسی نتواند در مراسم سالگردشان شرکت کند. سپس نوبت به مراسم سالگرد محمد مختاری و محمد جعفر پوینده رسید که این مراسم نیز با مداخلۀ نیروی انتظامی ممنوع اعلام شد و اجازۀ برگزاری مراسم به خانواده ها و کسانی که بر سر مزار این دو نویسندۀ مبارز حاضر شده بودند، داده نشد. اما آخرین و جانگدازترین حلقۀ این زنجیر، تخریب خاوران، مهمترین سند جنایات جمهوری اسلامی است. عملی که نشانۀ دیگری از بی رحمی و شقاوت رژیمی است که حتی تاب تحمل مردگان را هم ندارد. مردگانی که هنوز چنان زنده اند و چنان در سرنوشت میهن مظلومشان شریکند که حتی گور آنها نیز پشت حکومت ولایت فقیه را به لرزه در آورده است.

تاریخ ایران به چند سال و چند دهه محدود نبوده و نیست، چنانکه در تاریخ کم نبوده اند مستبدان و ظالمینی که آزادیخواهان و فرزانگان میهنمان را قربانی قدرت طلبی خود کرده اند. اما تک تک نام های درخشان آن عزیزان تا امروز همچنان در حافظه امان باقی مانده است و چون مرحمی بر زخم تاریخیمان، ما را از گذرگاه سخت تنهایی و مقاومت عبور داده است.

امروز جمهوری اسلامی میخواهد به خیال خود با تخریب گورستان خاوران، سند جنایات خود را از بین ببرد. اما سند کشتار دهۀ ۶۰ و تابستان ۶۷ و دیگر جنایات جمهوری اسلامی، نه فقط گورهای دسته جمعی یا گورهای فردی عزیزانمان در سراسر ایران و جهان، بلکه ما بازماندگان این بهترین فرزندان آن آب و خاک نیز هستیم که در این دوران و در چنین موقعیتهایی، مسئولیت سخت و سترگی را به دوش داریم. جمهوری اسلامی اگر همۀ گورهای آن عزیزانی که سرافرازانه برای آزادی و آبادی میهنشان جان داده اند را هم ویران کند، باز هم در نهایت برابر تاریخ ناتوان و زبون است. حضور مادران خاوران و مقاومت مداومشان در سالهای گذشته، رأی دادگاه میکنوس در برلن و دادخواهی مستمر خانوادههای قربانیان قتلهای سیاسی در ایران گواه این مدعاست. پس ما هستیم و میمانیم و روایتمان از آنچه که بر ما و میهنمان گذشته در تاریخ سرزمینمان خواهد ماند؛ به امید آینده ای بدون اعدام و سرشار از آزادی.

سهراب مختاری

برلین، 12.02.2009

Mittwoch, 11. Februar 2009

نامۀ خانواده های فروهر، مختاری و پوینده

دوستان گرامی

درطی چند هفته گذشته نوشته هايي زير عنوان « پروندهی قتلهای حکومتی» از طريق ايميل دوستان و آشنايان دريافت کرديم. مطالعه و بررسی اين نوشتهها دليل نگارش اين نامه به شما و بيان چند توضيح مختصر زير میباشد:

نوشته هايي که زير عنوان « پروندهی قتلهای حکومتی» به دست ما رسيدهاست در کليّت خود مطابق با بخشهای کوچکی از پروندهای است که از طريق شعبهی۵ ويژه دادگاه نظامی تهران در اختيار وکلای ما و ما برای مطالعه قرارگرفته بود. به همين دليل اين نوشته ها نيز شامل تمامی نقايصی هستند که ما براين پرونده قائل بوده و هستيم. اعترافات متهمان دراين پرونده به اعتقاد ما در کليّت خود ساختگی است و با واقعيت مطابقت نمیکند. وکلای ما پس از بررسی حقوقی پرونده در سال ۱۳۷۹ اعلام کردند که اين اعترافات بنا بر شواهد موجود در پرونده، در تبانی ميان متهم و بازجو نوشته شدهاند و از اين رو فاقد ارزش حقوقی هستند.

در اين پرونده واقعیت و دروغ چنان بهم بافته شده است که تميز واقعيت از «سناريو سازیهای» خاص دستگاه اطلاعاتی بدون يک بررسی دقيق حقوقی از سوی يک مرجع قضايي متعهد و صالح ممکن نیست. اين خواسته اصلی وکلای ما و ما خانوادهها پس از خواندن اين پروندهی ناقص و ساختگی بود که تاکنون عملی نشده است.

بخش اصلی اعترافات متهمان اين پرونده که در اختيار ما قرارگرفت مربوط به سال ۱۳۷۹ است. اعترافات اوليه متهمان از این پرونده حذف شده بود. برای دريافت واقعيت بایستی اين اعترافات اوليه به پرونده بازگردانده شود و در مقايسه با اعترافات بعدی آنها قرارگيرد.

کليه اعترافات سعيد امامی که در سال ۱۳۷۸ از سوی دادستان نظامی تهران متهم رديف اول اين پرونده اعلام شده بود از پرونده حذف شدهاست. اين دادستان در همان سال در مورد او گفته بود « اگر سعيد امامی با اين اعترافات به دادگاه میرفت حکمش اعدام بود». اما نقش سعيد امامی در پروندهی ساختگی سال۱۳۷۹ به کلی محو شدهاست. نه تنها اعترافات خود او از پرونده حذف شده بلکه در اعترافات ديگر متهمان نيز به ندرت رد پای مبهمی از او يافت میشود.

با خواندن اعترافات ساختگی متهمانِ اين پرونده، اين برداشت در ذهن ايجاد میشود که قتلهای سياسی پا ئیز۱۳۷۷ نتيجهی فکر و عمل چند مأمور وزارت اطلاعات بودهاست. در اين اعترافات بافت سازمانی و سيستم تدوين و اثبات جرم و صدور حکم در مورد قربانيان به کلی مخفی نگاهداشته شدهاست. اين برداشت خلاف واقعيت اين جنايتهاست و تنها درخدمت اثبات نظريهای است که در اطلاعيهي وزارت اطلاعات در تاريخ ۱۵ دیماه ۱۳۷۷ اين گونه بيان شدهبود: اين قتلها توسط «عدهای مأمور خودسر، بابرداشتهای غلط» انجام شدهاست.

دوستان گرامی انتشار برگههایی از يک پروندۀ ساختگی به اعتقاد ما نمیتواند به معنای افشاگری حقايق باشد.

از شما تقاضا داريم توضيحات ما را برای کليه کسانی که متن «پرونده» را برايشان فرستادهايد، ارسال کنيد.

با احترام

خانوادههای فروهر، مختاری و پوينده